"özledim seni gözümün ışığı
özledim özümden gizli
gündestede yerin ayrı
özenilmiş özümlenememiş sevgi
çalakalem girip bir ozan yaşamına
çin mürekkepleriyle yazıldın
çin sedsiz mücellitsiz gönlüme
bir yazıldın ki sereserpe
özlemeyi iş edindik hü
telefonda telef olduk da bir gün
telefona fiş edindik hü
sakın beni arayın
evdeyim
yokum
sakın gelin
zili çalın sakın
bethoven'in sesine kulak asmayın
hem evdeyim hem yokum
aramayınız beni
özlemeyi öğrendim hü"
8 Ekim 2018 Pazartesi
14 Mayıs 2014 Çarşamba
14 Nisan 2013 Pazar
18 Ocak 2013 Cuma
yine o Mungan...
beden dediğin aşka vesile
insan ruhlara âşık olur
sevdikçe başkasını
kendini bulur
ne hasreti öldürür, ne vuslatı ondurur
suretten surete süründürür aşk seni
hayat dediğin bir gün anlamak
geçtiğin yolların kıymetini
bazı kalplerin kaderidir aşk
ne dua beddua ne tövbe yemin
nafile pâzu boşalmış kıymet
nice yazsan korunduğun gövdeye
tabiatta olmayan kelime
nasıl karşı koyabilir
tabiat güçlerine
bin kere inkâr ettim
bin kapıda yenildim
aşk bin kere
bin kere ayrılık
dediğin sema adımları
kültürel miras genetik şifre
tenimde
açılan vahdet yaraları
tutulduğum suretlerden
geçtim gittim
kaderin önünde koşarken
yeni suretlere
bin kere
hakikatim marifetim yadigârım
kalbini bende sınamışlar için
adadığım divanım
ömrümü hayat yapan bütün erkeklere
bir kere olsun unutmak için
beyhude
bin kelime!
21 Ağustos 2012 Salı
9 Temmuz 2012 Pazartesi
11 Mayıs 2012 Cuma
Kabuk Adam
"bu adada, dünyanın dört bir yanından gelmiş hırslı akıllı insanların arasında ne işim olduğunu düşünüyordum. yabancılık duygum ve mutsuzluğum öylesine artmıştı ki kalkıp gidecek gücüm bile kalmamıştı."
"bir balona şekil veren hava gibi benim de hayatıma şekil verecek bir şeye gereksinimim var."
"o günlerde iklimin de etksiyle düşünmeyi, daha doğrusu bir düşünceyi sonuna kadar götürmeyi ve çıkarımlar yapmayı bırakmıştım; yoksa durumuma katlanamazdım. hapishane, savaş gibi deneyimlerden geçenlerin çok iyi bildiği bir savunmadır bu, gerçeği bütünüyle kavramaktan, gelecekten isteklerde bulunmaktan vazgeçmek, yalnızca bir sonraki saati hedefleyerek yaşamak."
"tanrıdan başka. ben bir şeyden korkmam. kendin olmayı ancak öyle öğrenirsin. bu hem basit, hem de çok zordur. sadece kendin olmak."
21 Mart 2012 Çarşamba
11 Mart 2012 Pazar
5 Mart 2012 Pazartesi
2 Mart 2012 Cuma
29 Şubat 2012 Çarşamba
"biraz farsça"
24 Eylül tarihi itibariyle İran Kültür Merkezi'nde Farsça kursuna başlamış bulunuyorum. coffee'yi çok ihmal ediyorum nedenini ben de bilmiyorum. tekrar yazmaya başlamak amacıyla bu bloğu açtım belki, coffee'ye de ilham olur.. kim bilir..vatana millete hayırlı olsun, yan bahçede yer alacak bir çiçek daha ekiyorum, bakalım çiçek açacak mı?
yan bahçe: coffee-farsi.blogspot.com
6 Şubat 2012 Pazartesi
30 Ocak 2012 Pazartesi
pazartesi pazartesi
cuma gecesi hava muhalefeti nedeniyle harika bir gece geçirdik biz. kestaneler fırında, çaylar, kolalar, kahkahalı muhabbetler...
yukarıda fotoğrafını koyduğum yeri merak edip biranızı da yudumlamak istiyorsanız; sizi buraya alalım o vakit, ayarlayın istasyonunuzu yudumlayın biranızı ve çıkarın müziğin tadını....
20 Ocak 2012 Cuma
Senin Gibi Kuşlar
Kişiliğimin bir bölümünü aldırayım diyorum. Ara sıra diyorum. Yatayım bir ameliyat masasına, ayıklasınlar beni. Aceleciliğimi alsınlar mesela. Haksızlığa dayanamayışımı birazını çıkarıp tıbbi atıklar bölümüne göndersinler. Boşalan yerlere daha fazla ‘hayır’ diyebilmeyi koysunlar.
Hassasiyetin en az yarısını çıkarsınlar. Onun yerine sert davranma protezi koysunlar. “Arlı arından korkar; arsız sanır benden korkar” diyorlar. Doğru diyorlar. Ar’ımın da birazcığını ar transplantasyonu yapıp versinler ihtiyaç sahiplerine.
Yağ aldırır gibi nezaketi de aldırayım; nezaket ‘liposuction’ı yaptırayım diyorum. Ferahlayayım biraz. Söz söyleme yeteneğimin bir kısmını da çıkarıp yerine ‘laf geçirmeyi’ koysunlar. İşini ciddiye almayı da en az dörtte üç oranında kesip çıkarsınlar, lüzum yok artık çünkü öyle şeylere.
Suni döllenme gibi bir yerde benim gibiler için böyle yeni kişilik özellikleri üretip üretip yerleştirsinler içimize. Hatta organ bağışı gibi olsun bu iş. İyi insanların iyiliklerini ölümlerinden sonra böbrek, kalp gibi iyilik bekleyen insanlara taksınlar.
[...]
Yatma bıçak altına sen de. Git kendine kendin gibi bir kuş bul, taze bir bahar ya da gamlı hazan. Böyle yaşayıp gidiyoruz çünkü. Yılıyoruz ve sonra yeniden ayağa kaldırıyor bizi bize benzeyenler. Sanki yeniden düşmeyecekmişiz gibi değil, öyle bir söz hiç vermeden.
Ama hayat küçük bir şey zaten. Sen, ben ve senin gibi kuşlar. O kadar. Gerisi çoğu kez gaflet ve dalalet. Sonra işte kuşlar uçuyor, söz veriyorlar sana, senin gibi olacaklarına...
Ece Temelkuran
Hassasiyetin en az yarısını çıkarsınlar. Onun yerine sert davranma protezi koysunlar. “Arlı arından korkar; arsız sanır benden korkar” diyorlar. Doğru diyorlar. Ar’ımın da birazcığını ar transplantasyonu yapıp versinler ihtiyaç sahiplerine.
Yağ aldırır gibi nezaketi de aldırayım; nezaket ‘liposuction’ı yaptırayım diyorum. Ferahlayayım biraz. Söz söyleme yeteneğimin bir kısmını da çıkarıp yerine ‘laf geçirmeyi’ koysunlar. İşini ciddiye almayı da en az dörtte üç oranında kesip çıkarsınlar, lüzum yok artık çünkü öyle şeylere.
Suni döllenme gibi bir yerde benim gibiler için böyle yeni kişilik özellikleri üretip üretip yerleştirsinler içimize. Hatta organ bağışı gibi olsun bu iş. İyi insanların iyiliklerini ölümlerinden sonra böbrek, kalp gibi iyilik bekleyen insanlara taksınlar.
[...]
Yatma bıçak altına sen de. Git kendine kendin gibi bir kuş bul, taze bir bahar ya da gamlı hazan. Böyle yaşayıp gidiyoruz çünkü. Yılıyoruz ve sonra yeniden ayağa kaldırıyor bizi bize benzeyenler. Sanki yeniden düşmeyecekmişiz gibi değil, öyle bir söz hiç vermeden.
Ama hayat küçük bir şey zaten. Sen, ben ve senin gibi kuşlar. O kadar. Gerisi çoğu kez gaflet ve dalalet. Sonra işte kuşlar uçuyor, söz veriyorlar sana, senin gibi olacaklarına...
Ece Temelkuran
17 Ocak 2012 Salı
16 Ocak 2012 Pazartesi
26 Aralık 2011 Pazartesi
13 Aralık 2011 Salı
"şehri seviyorlardı. kendilerini bu şehre ait hissediyorlardı; Kale'ye, Çıkrıkçılar Yokuşu'na, Samanpazarı'na, Ulus'a, İsmet Paşa'ya, Gençlik Parkı'na ve tren yollarına. kapısı doğrudan sevdikleri mahallelere açılan bir evde yaşıyor gibiydiler. tekel birası içerek, geceleri şarkılar söyleyerek... hayatın ve edebiyatın devamı için kulaklarına fısıldanan sözleri ezberleyerek. geleceği hiç düşünmeden. kendi karanlıklarının ortasında, ışığı aramadan, çünkü o eylemi gülünç bularak, avuçlarını duvara dayayıp sürtüne sürtüne düğmeyi aramayı gülünç bularak."
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)